Ukleja

UKLEJA

Powszechnie i masowo występuje we wszystkich odcinkach krainy leszcza oraz w dolnej części krainy brzany. Odpowiadają jej spokojniejsze odcinki cieków, przy czym rzeźba i charakter dna nie mają znaczenia. Jest typową rybą wolnej wody, która najchętniej przebywa przy samej powierzchni, gdzie chwyta pokarm. Często zdradza swoją obecność wyskokami nad wodę za owadami. Spotykamy ją w słoneczne, ciepłe, bezwietrzne dni tuż pod powierzchnią. Kiedy indziej przebywa na średniej głębokości wody; jesienią prawie przy dnie w cichych zatoczkach i zakolach.

W Polsce także jest bardzo pospolita, zamieszkuje właściwie wszystkie rodzaje wód: w płynących jest wszędzie poza krainą pstrąga (chociaż w nizinnych potokach pstrągowych występuje), we wszystkich typach zbiorników zaporowych i we wszystkich klasach jezior (z wyjątkiem górskich i większości małych — karasiowych). Spotkać ją można także w gliniankach i wyrobiskach piaskowo-żwirowych, w stawach i sadzawkach. W jeziorach często tworzy bardzo liczne populacje.

Metody połowu ukleji.

Łowi się ją na przepływankę bez obciążenia, przy czym potrzebny jest czuły i wyważony spławik, żyłka 0,10 mm, haczyki nr 14-16, muszki lipieniowe. Przynęty powinny być bardzo małe, np. białe „robaczki”, kawałki dżdżownic, kulki z chleba lub innego pieczywa, małe koniki polne i inne przynęty stosowane do połowu ryb karpiowatych, o wielkości dostosowanej do pyszczka uklei. W czasie połowu należy sypać sproszkowaną zanętę.

Inne uwagi.

Ukleja dorasta do 10—15 cm. Znaczenia gospodarczego i sportowego nie ma, chociaż stanowi główne trofeum zawodników w połowach gruntowych. Wchodzi w skład pokarmu większości ryb drapieżnych. Wyśmienita i skuteczna jako przynęta, drażni ryby drapieżne swym połyskiem, ale jest słaba, mało żywotna i „miękka”. Stosuje się ją przeważnie na przynętę do łowienia na przystawkę, a martwą do spinningowania; w tej drugiej metodzie można używać świeżej lub konserwowanej w formalinie. Ukleja często pływa w wielkich ławicach (zwykle jesienią), które zaatakowane przez drapieżnika, rozpryskują się gwałtownie w różnych kierunkach, wywołując na powierzchni wody charakterystyczne zafalowanie. Odgłos spowodowany przez nie jest dla wędkarza sygnałem, że w danym miejscu żerują ryby drapieżne.

W Polsce ukleję łowią w jeziorach rybacy zawodowi i przeznacza się ją najczęściej na mączkę rybną. Jej mięso jest smaczne, ale suche. Nie podlega żadnej ochronie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *